"ഈയിടെ ആശുപത്രിയുടെ മുകളിൽ നിന്ന് ചാടി ഒരു പെണ്‍കുട്ടി മരിച്ചില്ലേ..?"

"ഉവ്വ്.. അത് ആത്മഹത്യ അല്ല എന്നൊക്കെ കേൾക്കുന്നല്ലോ.. സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ അത് വൈറൽ ആയി പടരുന്നുണ്ട്. അതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഒരു ഫീച്ചർ എഴുതട്ടെ?"

                       പഠിച്ചിറങ്ങിയ ഉടനെ കിട്ടിയ ജോലി ആണ്.. ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ജെർനലിസ്റ്റുകളെ തട്ടിയിട്ട് നടക്കാൻ വയ്യ എന്നായിട്ടുണ്ട്.. ആ സ്ഥിതിക്ക് താൽക്കാലികമായെങ്കിലും ഒരു പ്രമുഖ മാധ്യമത്തിൽ ജോലി കിട്ടിയത് മഹാഭാഗ്യമാണ്.. മഞ്ഞപ്പത്രങ്ങളിൽ പോലും ജോലി കിട്ടുവാൻ ആളുകൾ ക്യൂ നിൽക്കുന്ന കാലമാണ്. ഈ ജോലിയും ഇങ്ങനെയൊരു ഫീച്ചറും തന്റെ കരിയറിൽ വരുത്താൻ പോകുന്ന മാറ്റമോർത്ത് അയാൾ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു. പത്രത്തിന്റെ ഫേസ്ബുക്ക്‌ പേജിന്റെ നിരവധി അഡ്മിൻമാരിൽ ഒരാളായി ഇപ്പോൾ അയാളും. ഇപ്പോൾ ഉള്ള ജോലിക്കാർക്ക് തിരക്ക് കൂടിയത് മൂലമാണത്രേ ഈ താല്കാലിക നിയമനങ്ങൾ.. തുടർന്ന് സ്ഥിരമാവാനും തരമുണ്ട്. 

അയാൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: 

"അതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഒരു ഫീച്ചർ എഴുതട്ടെ?"

"അല്ല.. നമ്മുടെ പത്രത്തിനു നല്ല റേറ്റിംഗ് കിട്ടുന്ന വാർത്തകൾക്ക് താഴെയെല്ലാം ചില ഫേസ്ബുക്ക്‌ കീടങ്ങൾ അത് ആത്മഹത്യയല്ല കൊലപാതകമാണ് എന്ന രീതിയിൽ കമന്റ്‌ ചെയ്യുകയാണ്.. അതൊക്കെ നീക്കം ചെയ്യണം. വീണ്ടും കൂടുതൽ ശല്യമാകുന്നവരെ ഒന്ന് ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്തേക്കു.. കോഴയും വാണിഭവും ഒക്കെ മാർക്കറ്റ്‌ പിടിച്ചു പറ്റെണ്ടിടത്താണ് ഈ ആക്രമണം. പിന്നെ ഈ ജോലിക്ക് കിട്ടാൻ പോവുന്ന പ്രതിഫലവും ചെറുതല്ലെന്ന് കരുതിക്കോളൂ.."

അയാൾ ഒരു കണ്ണടച്ച് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ   പുറത്ത് തട്ടി..  

            മനസ്സ് മരവിച്ചിരുന്നു.. കിട്ടാൻ പോവുന്ന പ്രതിഫലത്തിന്റെ കനമോർത്തപ്പോൾ ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്യേണ്ടവയുടെ ഒപ്പം സ്വന്തം പ്രൊഫൈലും ഉണ്ടെന്ന കാര്യം അയാൾ  സ്വയം വിസ്മരിച്ചു!! ഉള്ളിൽ ഇരുന്നു ആരോ പറഞ്ഞു "പത്രധർമത്തിന്റെ ആദ്യ പ്രാക്ടിക്കൽ  പാഠം !!" 

Disclaimer

*********************************************************

                         

    ഫ്ലെക്സ് ബോർഡുകൾ കേരളത്തിൽ നിരോധിക്കുകയാണ് എന്നൊരു വാർത്ത കേട്ടു.. കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ആദ്യം ഓർമ വന്നത് തന്റെ മനോഹരമായ 32 പല്ലുകളും പുറത്തു കാണിച്ചു കൊണ്ട് ഫ്ലെക്സുകളിൽ നിറസാന്നിധ്യമായ ഒരു ജനപ്രതിനിധിയുടെതാണ്. പുള്ളിക്കാരിയുടെ ഫ്ലെക്സ് പ്രേമം മൂലം നാട്ടിലുള്ള കോണ്ട്രാക്ടർമാരും മറ്റു ചെറു പ്രതിനിധികളും ഒക്കെ നല്കിയ വിളിപ്പേര് തന്നെ "ഫ്ലെക്സ് കുഞ്ഞമ്മ " എന്നാണ്. ഇപ്പറയുന്ന കോണ്ട്രാക്ടർമാരും ബഹുത് ഹാപ്പി.. കമ്മീഷൻ കൊടുക്കണ്ട... ചുമ്മാ ഫ്ലെക്സ് വെച്ചാ മതിയല്ലോ.. ഈ കുഞ്ഞമ്മ ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമല്ല.. റോഡിനിരുവശത്തുമായി വലിച്ച് കെട്ടപ്പെടുകയും കുത്തി നാട്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന അനേകം ഫ്ലെക്സ് ബോർഡുകളിൽ ഇരുന്നു പുഞ്ചിരി തൂകുന്ന അനേകം ആളുകളുടെ പ്രതിനിധി മാത്രമാണ്.  അല്ലെങ്കിലും എല്ലാവരും അങ്ങനെ ആണ്.. എന്ത് ഉപകാരം വേണമെങ്കിലും ചെയ്തു തരാം.. ഒരു ഫ്ലെക്സ് വെച്ചാ മതി.. "ആർക്കെന്തു ചെയ്തു കൊടുത്താലും നാലാൾ അറിയണം.. അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്താ ഒരു ഇത്..? " 

"നിന്റെ വലതു കൈ ചെയ്യുന്നത് ഇടതു കൈ അറിയാതിരിക്കട്ടെ " എന്ന് കർത്താവ്‌ പറഞ്ഞത് ഇതൊന്നും ഇല്ലാത്ത കാലത്താണല്ലോ അല്ലെ... അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഒന്ന് ജയിക്കാൻ പെടുന്ന പെടാപ്പാട് കർത്താവിനറിയില്ലല്ലൊ.. ;)  രാഷ്ട്രീയക്കാരെ മാത്രം പറയരുതല്ലോ.. സ്വന്തം മക്കൾ മുട്ടായി പെറുക്കലിനു റണ്ണർ അപ് ആയാലും ഫ്ലെക്സ് വെയ്ക്കുന്ന നാടാണ്  നമ്മുടെത്..

                            ഫ്ലെക്സ് ബോർഡുകൾ വെച്ച് ലോകത്ത് ശീത യുദ്ധങ്ങൾ വരെ നടന്നിട്ടുണ്ട്.. ലോകത്ത് മറ്റെവിടെയെങ്കിലും നടന്നിട്ടുണ്ടോ എന്ന് അറിവില്ലെങ്കിലും എനിക്കറിവുള്ളൊരു ഓണംകേറാമൂലയിൽ നടന്നിട്ടുണ്ട്.. വനിതകൾക്ക് തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഫിഫ്ടി ഫിഫ്ടി കൊടുത്തത് കൊണ്ട് നാടിനു ചില ഗുണങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെന്ന് പറയാതെ വയ്യ.. കട്ട് മുടിക്കാൻ പണ്ടേ ഉള്ള അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ടാവണം മഹിളാ രത്നങ്ങൾ നല്ല രീതിയിൽ തന്നെ നാട് നോക്കുന്നതാണ് കാണാൻ കഴിയുക.. പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് പരദൂഷണവും പബ്ലിസിറ്റിയും പണ്ടേ വീക്നെസ് ആയിപ്പോയി.. എങ്കിലും കാശ് കൊടുത്ത് ഫ്ലെക്സ് അടിപ്പിക്കാതെ വേറെ വല്ല വഴിയും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കും.. ആരെങ്കിലും ഉദ്ദിഷ്ട കാര്യത്തിന് ഉപകാര സ്മരണാർത്ഥം ഒരു ഫ്ലെക്സ് ബോർഡ്‌ നാലാള് കാണുന്നിടത്ത് വെച്ചാൽ സന്തോഷം.. പിന്നെ പോകുന്നവരോടും വരുന്നവരോടും മക്കളോടും ബന്ധുക്കളോടും പറയാനും മറക്കില്ല.. "ദേണ്ടെ ആ വളവു തിരിയുന്നിടത്ത് റബ്ബറിന്റെ മേളിൽ ഒരു ഫ്ലെക്സ് ഇരിപ്പുണ്ട്.. ആരടെ ആണെന്ന് ഒന്ന് നോക്കണേ.." എന്ന്..

                                                            

                                                     ഇങ്ങനെ പ്രിയപ്പെട്ട വനിതാ മെമ്പർക്ക് (തൽക്കാലം ശ്രീമതി എന്ന് വിളിക്കാം.) ജനങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള മതിപ്പ് കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് നാട്ടിൻപുറത്ത് റിബലുകളുടെ എണ്ണവും കൂടി വന്നു... കഴിഞ്ഞ കാലത്തിന്റെ കഥ പറയാനെന്നോണം ബാക്കി നിന്നിരുന്ന ഒരു പഴയ സർക്കാർ പള്ളിക്കൂടത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണ് ശീതയുദ്ധം അരങ്ങേറിയത്.. അത് വീണ്ടും വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യമാക്കി തീർക്കാൻ അക്ഷീണം പ്രയത്നിക്കുകയും തുക അനുവദിക്കുകയും ചെയ്ത  ജനപ്രതിനിധികൾക്ക് (ശ്രീമതിയും ഉൾപ്പെടും ) അധ്യാപക രക്ഷകർതൃ സംഘടന നന്ദി സൂചകമായി  പല വളവുകളിലായി മൂന്നാലു ഫ്ലെക്സ് ബോർഡുകൾ സ്ഥാപിച്ചു.." ജനപ്രിയ നേതാവി"നൊപ്പം ശ്രീമതിയും കാറ്റിൽ ഇളകിയാടി ചിരിച്ചു. നാട്ടിൽ സ്വയം നേതാവായി അവരോധിക്കുകയും രണ്ടു മൂന്നു തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ ഏതെങ്കിലും പാർട്ടികളുടെ പിൻബലത്തോടെയും അല്ലാതെയും മത്സരിക്കുകയും (എട്ടു നിലയിൽ പൊട്ടുകയും - വാസ്തവത്തിൽ ഇത്തരക്കാര് മത്സരിക്കുന്നത് ജയിക്കേണ്ട ആളെ തോല്പ്പിക്കാൻ മാത്രമാണ് , സ്വയം ജയിക്കാനല്ല. - പട്ടി ഒട്ടു പുല്ലു തിന്നുകെമില്ല...പശൂനെക്കൊണ്ട് തീറ്റിക്കുകേമില്ല എന്ന മതം ) ചെയ്ത "നേതാവിന്" ശ്രീമതിയുടെ വളർച്ച ഒരേ തരത്തിൽ അസൂയയും ഭീഷണിയും ഉണ്ടാക്കി എന്ന് വേണം കരുതാൻ. പിറ്റേന്ന് ഈ പറഞ്ഞ ഫ്ലെക്സ് ബോർഡുകളുടെ എല്ലാം എതിർവശത്തായി നേതാവിന്റെ ചിത്രം (അതും മുൻപ് പറഞ്ഞ  ജനപ്രിയ നേതാവിന്റെ ഒപ്പം തന്നെ ) ഉയർന്നു. വിഷയം ഒന്ന് തന്നെ.. വിവരണത്തിൽ ഒരു ചെറിയ വ്യത്യാസം മാത്രം "പള്ളിക്കൂടം ഇവിടെ തന്നെ നിലനിർത്താൻ നിയമാനുമതി തേടിയ നേതാവിനും തുക അനുവദിച്ച ജനപ്രിയ നേതാവിനും അഭിവാദനങ്ങൾ- എന്ന് , പ്രദേശ വാസികൾ ".. ഞങ്ങൾ എന്നാണു ഇങ്ങനെ ഒന്നുണ്ടാക്കിയതെന്നു പ്രദേശ വാസികൾ കണ്ണ് മിഴിച്ചു..തലേന്ന് രാത്രി നേതാവിന്റെ  മക്കൾ മരത്തിൽ വലിഞ്ഞു കയറുന്നത് കണ്ട ജബ്ബാറിക്ക അടക്കിച്ചിരിച്ചു.  

ഫ്ലെക്സുകൾ കണ്ട നാട്ടുകാർക്ക്  ഒന്നിലധികം ന്യൂസ്‌ ചാനലിൽ ഒരേ വാർത്ത കണ്ട പ്രതീതി ആയി.. നേതാവ് നാൽക്കവലയിൽ നിന്ന് പ്രസ്താവന ഇറക്കി "അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് അവളെ ഞാൻ തോൽപ്പിക്കും " തെറ്റിദ്ധരിക്കാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി ചിലത് കൂടി കൂട്ടിച്ചേർത്തു "ഒരു 300 വോട്ടെങ്കിലും അവൾക്ക് കിട്ടേണ്ടത് ഞാൻ പിടിക്കും.. " (സംഗതി മറ്റേതു തന്നെ... പുല്ലു തിന്നായ്‌ക/ തീറ്റിക്കായ്‌ക ) കൂടുതൽ ഫ്ലെക്സ് യുദ്ധങ്ങളുമായി മുന്നോട്ടു പോകാൻ ഇരിക്കെയാണ് നിരോധനം.. പുതിയ യുദ്ധ മാർഗങ്ങൾക്കായി പഴശ്ശിയുടെ പട ആലോചന തുടങ്ങി.. അതിനിടയിൽ അഞ്ചു വർഷമെന്ന ബാധ ഒഴിയുമ്പോഴേയ്ക്കും വിദേശത്തുള്ള പേരക്കുട്ടിയെ നോക്കാനെന്ന വ്യാജേന കറങ്ങാനിറങ്ങാമെന്നു "ബാംഗ്ലൂർ ഡയ്സി"ലെ കല്പ്പനയെപ്പോലെ ശ്രീമതി കിനാവ്‌ കണ്ടു.. ഫ്ലെക്സ് കുഞ്ഞമ്മ "ബാനർ കുഞ്ഞമ്മ" ആയി. 

പല പോരാട്ടങ്ങളും കണ്ട ഫ്ലെക്സുകൾ കോഴിക്കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും ആട്ടിങ്കുട്ടികൾക്കും മറ്റു കന്നുകാലികൾക്കുമൊക്കെ  മഴ നനയാതിരിക്കാനുള്ള മേൽക്കൂരയായി നിർവൃതികൊണ്ടു!!

 ഇന്ന് 2014 ജൂണ്‍ 28. ഒരു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം നിര്‍ത്തി വച്ച എഴുത്ത് പുനരാരംഭിക്കുക ശ്രമകരമായ ജോലി തന്നെ. ഒരു വര്ഷം.!ഇപ്പോള്‍ തമാശ തോന്നുന്നു.. ആദ്യം തന്നെ ക്ഷമാപണം:- മനസ്സില്‍ എന്തൊക്കെയോ ഉണ്ടെങ്കിലും തൂലികത്തുമ്പിലേയ്ക്ക് കടന്നു വരാന്‍ വാക്കുകള്‍ മടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു. പരിഭവം പോലെ. എവിടെ ആയിരുന്നു ഇത്ര നാള്‍?

   കലാലയത്തിന്റെ പടികളിറങ്ങിയപ്പോള്‍ എഴുതി നിറക്കുവാന്‍ ഒരുപാട് രസകരമായ ഓര്‍മ്മകള്‍ കൂട്ടുകാരൊന്നിച്ചിരുന്നു ലിസ്റ്റ് ചെയ്തതാണ്.. പലരെയും കളിയാക്കുകയും ചെയ്തു.. അതൊക്കെ പുറത്തു വന്നു കഴിയുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ മാത്രമല്ല എല്ലാവരും പറഞ്ഞു ചിരിക്കും എന്ന്... പക്ഷെ എഴുത്ത് മാത്രം ഉണ്ടായില്ല.. അത് ഗണപതിക്കല്യാണം പോലെ നീണ്ടു. നാളെ നാളെ എന്ന്..

           വീണ്ടും എഴുതിത്തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ഓര്‍മയില്‍ ഓടിക്കളിച്ചെത്തിയത് രണ്ടു കുഞ്ഞാടുകളാണ്. സെപ്റ്റംബര്‍ 30നാണ് വീട്ടില്‍ രണ്ട് കുഞ്ഞാടുകള്‍  ഉണ്ടായത്.. പിന്നെ അവരായി എന്റെ ലോകം. അമ്മുവും പൊന്നിയും കാണിക്കുന്ന കുറുമ്പുകളും കുട്ടിത്തങ്ങളും പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയാല്‍ എവിടെ എത്തുമെന്നറിയില്ല. എന്നും രാവിലെ കയറി വരും.. അവര്‍ക്ക് വേണ്ടതൊക്കെ എവിടെയാണ് ഇരിക്കുന്നതെന്ന് നന്നായിട്ടറിയാം.. എടുത്തു കൊടുത്തില്ലെങ്കില്‍ വഴക്കുണ്ടാക്കി തുടങ്ങും. രണ്ടു കാലില്‍ നിന്ന് കുഞ്ഞു കളിക്കും. പൂച്ചകളെ കാണുമ്പോ ചെന്ന് രണ്ട് ഇടി കൊടുക്കും.. ഓടി വന്നു മടിയിലിരിക്കും. ഞാന്‍ ഉറക്കമാണെങ്കില്‍ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അടുത്ത് വന്നു കിടന്നെന്നും വരും. നമ്മള്‍ കഴിക്കുന്ന എന്ത് ഭക്ഷണവും കഴിക്കും. കഴിക്കും എന്നല്ല കൊടുത്തെ പറ്റു.. ഇല്ലെങ്കില്‍ അടുത്തുനിന്നു പാത്രത്തില്‍ നിന്ന് കഴിക്കാനും വന്നു കഴിയും. വൈകിട്ടും പതിവുള്ളതാണ് വീട്ടിലേയ്ക്കുള്ള  വരവ്.. തള്ളയാടിനെ കണ്ടില്ലെങ്കിലും വീട്ടിലുള്ളവരെ കാണണം.. അമ്മു ഭയങ്കര ഉറക്കക്കാരിയാണ്.. വൈകിട്ട് വന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍ ആദ്യം എല്ലായിടത്തും ഒന്ന് തുള്ളിക്കളിക്കും, പിന്നെ ഏതെങ്കിലും മൂലയിലേയ്ക്ക് ചായും. ഞാന്‍ ഉറങ്ങാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല.. കുത്തി എഴുന്നെല്പ്പിക്കും.. വന്നു കളിക്കാന്‍ പറയും. അപ്പോള്‍ അവളുടെ തല ഇരുന്നുറങ്ങി ഒരു വശത്തേയ്ക്ക് വീഴുന്നതും ചാടി എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നതും കാണാന്‍ നല്ല രസമാണ്.. 

അമ്മുവും പൊന്നിയും കണ്ടാല്‍ ഒരുപോലെ ആണ്. ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയാനായി ഒരു ഉപായം കണ്ടു പിടിച്ചു, പൊന്നിയുടെ നെറ്റിയില്‍ കണ്മഷി കൊണ്ട് ഒരു വലിയ പൊട്ടു തൊട്ടു കൊടുത്തു. അമ്മു ഇതെല്ലാം നോക്കി നിക്കയായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ അച്ചാച്ചന്‍ പറഞ്ഞു - "എടി അവള്‍ക്ക് സങ്കടാവും.. അവള്‍ടെ കണ്ണെഴുതികൊടുക്കാന്‍.." ഞാന്‍ ആ സാഹസത്തിനും തുനിഞ്ഞതാണ്.. പിന്നെ അവള്‍ക്കത്ര താല്പര്യമില്ലായിരുന്നത് കൊണ്ട് വേണ്ടെന്നു വെച്ചു. 

                           പറമ്പില്‍ എവിടെയെങ്കിലും ഒരു ചെറിയ കല്ലുണ്ടെങ്കില്‍അതിന്റെ മുകളിലെ രണ്ടാളും നില്‍ക്കുകയുള്ളൂ.. അഥവാ ഒരുപാട് കല്ലുകളുണ്ടെങ്കില്‍ രണ്ടാള്‍ക്കും ഒരേ കല്ലില്‍ നില്‍ക്കണം. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വഴക്കാണ്.. പക്ഷെ ഒരാള്‍ക്ക് മറ്റൊരാളെ കാണാതിരിക്കാനും പറ്റില്ല.. വീടിന്‍റെ മുറ്റത്ത് ചാക്കില്‍ ഒരു ചേമ്പ് നട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.ഇല മാത്രം കറി വെയ്ക്കാന്‍ കൊള്ളാവുന്ന നല്ല രുചിയുള്ള ഒരു ചേമ്പ്. എനിക്കത് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. പക്ഷെ അത് വളരാന്‍ കൊച്ചുങ്ങള്‍ സമ്മതിക്കില്ലായിരുന്നു. അവര്‍ കടിച്ചു കടിച്ചു എപ്പോളും ചേമ്പിന്റെ തണ്ട് മാത്രം ഉണ്ടാവും. പണ്ട് ഞങ്ങള്‍ക്കൊരു പശുക്കിടാവുണ്ടായിരുന്നു. മുറ്റത്ത് ഞാന്‍ നട്ടു വെച്ച ഭംഗി ഉള്ള ഒരു ഇലച്ചെടി ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ ചൊടിപ്പിക്കാന്‍ പോവുമ്പോളും വരുമ്പോളും അതിലൊന്ന് കടിക്കണമെന്നു അവള്‍ക്ക് നിര്‍ബന്ധമായിരുന്നു. ഇതും അത് പോലെ ഒരു തമാശ. മുറ്റത്ത് ഉയരം കുറഞ്ഞ ഒരു ചാമ്പ ഉണ്ട്. അതിന്റെ ഇലകള്‍ രണ്ടു കാലില്‍ നിന്ന് കടിച്ചു തിന്നുക അവര്‍ക്കൊരു വിനോദമായിരുന്നു.. ഞാന്‍ മുറ്റം വൃത്തിയാക്കുമ്പോളും അടുത്ത് എവിടെ പോയാലും ഇവരും എന്റെ ഒപ്പം തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ കൊഞ്ചിച്ച് വഷളാക്കി എന്ന് വേണമെങ്കില്‍ പറയാം. മനുഷ്യരേക്കാള്‍ സ്നേഹമുള്ളവരാണ് മൃഗങ്ങള്‍ എന്ന് തോന്നും. അവരെ വിട്ടുപിരിയാന്‍ എനിക്ക് പറ്റില്ല എന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കുമറിയാം. അതിനു സുരന്‍  ചേട്ടന്‍ കളിയായി പറയും: "മോളമ്മേ.. പെട്ടിയില്‍ ഇടയുണ്ടെങ്കില്‍ ഇവരില്‍ ഒരാളെക്കൂടി കൊണ്ടുപൊക്കോ " എന്ന്.. 

                           

                ഞാന്‍ മറ്റൊരു നാട്ടിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെടാന്‍ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു.. നാല് മാസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം നാട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ വീട്ടിലെത്തും മുന്‍പ് തന്നെ എന്റെ സംസാരം കേട്ട് പറമ്പില്‍ നിന്ന് ആടുകള്‍ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. :)

****************************************************************************************************

-: ഇത്ര എഴുതുംന്നു കരുതിയതല്ല.. ഇതൊക്കെ എഴുതുമെന്നും കരുതിയതല്ല.. ഇനിയും പറയുവാന്‍ ഒരുപാടുണ്ട്.. അമ്മുവും പൊന്നിയും എന്റെ ഒരു വര്‍ഷത്തെ ജീവിതത്തിനിടയിലെ ഒരു ഭാഗം മാത്രം. തുടരും.