ഓർമയുടെ ചോരത്തുള്ളികൾ
17:08
വയറു കരഞ്ഞപ്പോളാണ് സഞ്ചിക്കുള്ളിൽ കിടന്ന മാതളനാരങ്ങയെടുത്ത് പൊളിച്ചുതുടങ്ങിയത്. ഘനീഭവിച്ച ചോരത്തുള്ളികൾ. മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ കുപ്പിവളയിട്ട കൈകൾ നീണ്ടുവന്നപ്പോൾ ഒരു പത്തുരൂപ കൊടുത്ത് ഒഴിവാക്കിയതാണ്.
തിരിഞ്ഞു വന്ന സ്ത്രീശബ്ദം.
"മാതളമാണോ?"
"അതെ"
"വേറെയുണ്ടോ?" ആശ സ്ഫുരിക്കുന്ന തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ.
"ഇല്ല. ഇതേയുള്ളൂ.."
പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. പക്ഷേ പറയേണ്ടിയിരുന്നത് "ഇല്ല.. ഇതെടുത്തോളൂ.." എന്നായിരുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് വന്നപ്പോഴേയ്ക്കും അവർ എവിടെയോ നടന്നു നീങ്ങിയിരുന്നു.
ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടറ്റങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടിക്കാൻ കൈനീട്ടുന്നവർ പൊള്ളും വിലയുള്ള മാതളത്തിന്റെ സ്വാദറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുമോ? മധുരമുള്ളൊരു ഭൂതകാലത്തിന്റെ സ്വാദിൽ അറിയാതെ ചോദിച്ചു പോയതാവണം പാവം. ചോദിച്ചു പോയതിന്റെ ദൈന്യതയിൽ നനവാർന്ന മിഴികൾ! ആ ഓർമയിൽ കയ്യിലിരുന്ന ചോരത്തുള്ളികൾ വിങ്ങി.
